viernes, 24 de mayo de 2013

Planazo, Primavera Sound Live 2013



 

 

 

Horarios Primavera Sound 2013

Míercoles 22 de mayo – Primavera Sound 2013

  • Aliment – Parc del Fòrum – 18:00
  • The Bots – Parc del Fòrum – 19:00
  • Guards – Parc del Fòrum 20:00
  • The Vaccines – Parc del Fòrum 21:00
  • Delorean – Parc del Fòrum – 22:20
El resto de conciertos relacionados con el festival que se podrán ver ese día son los siguientes, que todavía no tienen horario planificado:
  • Veronica Falls – La [2] de Apolo
  • Cheatahs – La [2] de Apolo
  • Parquet Courts – La [2] de Apolo
  • Felix & Al – Sala Apolo
  • John Talabot – Sala Apolo
  • Poolside – Sala Apolo

Jueves 23 de mayo Sound 2013

ESCENARIO PRIMAVERA
  • El Inquilino Comunista – 17:50
  • Neko Case – 19:30
  • Dinosaur Jr. – 21:50
  • Grizzly Bear – 00:10
  • Animal Collective – 03:05
ESCENARIO ATP
  • White Fence – 19:20
  • Degreaser – 20:30
  • Do Make Say Think – 21:40
  • Bob Mould – 22:45
  • Fuck Buttons – 00:10
  • Death Grips – 01:25
  • Hot Snakes – 02:30
ESCENARIO VICE
  • Woods – 19:15
  • Fred I Son – 20:20
  • Chris Cohen – 21:35
  • Sean Nicholas Savage – 23:00
  • Menomena – 00:30
  • Dead Skeletons – 02:00
  • Toundra – 03:30
ESCENARIO PITCHFORK
  • L’Hereu Escampa – 18:30
  • Savages – 19:30
  • Metz – 20:45
  • Killer Mike – 23:25
  • Fucked Up – 00:55
  • Four Tet – 02:25
  • Jackmaster presents Tweak-A-Holic – 03:30
ESCENARIO HEINEKEN
  • Wild Nothing – 18:30
  • Phoenix – 01:40
  • Tame Impala – 20:40
  • The Postal SerVice – 23:00
ESCENARIO RAY-BAN
  • La Brigada – 17:00
  • Manel – 20:40
  • Deerhunter – 22:55
  • Simian Mobile Disco – 01:30
  • John Talabot – 04:10

Viernes 24 de mayo Sound 2013

ESCENARIO HEINEKEN
  • Kurt Vile & The Violators – 18:00
  • Django Django – 20:20
  • The Jesus And Mary Chain – 22:50
  • Blur – 01:30
ESCENARIO AUDITORI ROCKDELUX
  • Ethan Johns – 16:00
  • Mulatu Astatke – 17:15
  • Christopher Owens – 19:30
  • Daniel Johnston – 21:00
ESCENARIO RAY – BAN
  • PAUS – 17:00
  • Nick Waterhouse – 18:25
  • Swans – 20:00
  • Tinariwen – 23:00
  • Daphni (dj set) – 04:15
ESCENARIO PITCHFORK
  • The Free Fall Band – 19:25
  • Daughn Gibson – 20:30
  • Solange – 21:35
  • Local Natives – 22:45
  • Doldrums – 00:15
  • Glass Candy – 01:25
  • Titus Andronicus – 02:55
  • Disclosure – 04:20
ESCENARIO VICE
  • Kiev Cuando Nieva – 19:10
  • Dope Body – 20:15
  • Matthew E. White – 21:20
  • La Bien Querida – 22:30
  • Daughter – 23:50
  • How To Dress Well – 01:05
  • Guardian Alien – 02:30
  • King Tuff – 04:00
ESCENARIO PRIMAVERA
  • Ghostigital – 18:00
  • Merchandise – 19:05
  • OM – 20:20
  • Shellac – 21:25
  • Neurosis – 00:10
  • Goat – 01:35
  • Jozef Van Wissem & Jim Jarmusch x SQÜRL – 22:40
ESCENARIO ATP
  • Pony Bravo – 17:40
  • Peace – 19:10
  • The Breeders performing Last Splash – 21:35
  • James Blake – 00:15
  • The Knife – 03:10

Sábado 25 de mayo – Primavera Sound 2013

AUDITORI ROCKDELUX
  • Pantha du Prince & The Bell Laboratory 16:00
  • Nils Frahm 18:00
  • Apparat plays Krieg und Frieden 19:30
  • Dexys 21:00
ESCENARIO HEINEKEN
  • Adam Green & Binki Shapiro 18:35
  • Band of Horses 20:55
  • Nick Cave & The Bad Seeds 23:35
  • My Bloody Valentine 02:25
ESCENARIO PRIMAVERA
  • Extraperlo 17:50
  • Rodriguez 19:45
  • Wu-Tang Clan 22:20
  • Los Planetas 01:05
  • Hot Chip 03:50
ESCENARIO RAY-BAN
  • Guadalupe Plata 17:00
  • Orchestre Poly Rythmo de Cotonou 18:40
  • Dead Can Dance 21:00
  • Camera Obscura 23:30
  • Crystal Castles 02:15
ESCENARIO PITCHFORK
  • Betunizer 18:45
  • Melody’s Echo Chamber 19:45
  • Mac DeMarco 20:50
  • Dan Deacon 22:10
  • Antònia Font 23:30
  • Liars 01:00
  • Scuba 02:20
  • Dj Koze 04:36
ESCENARIO VICE
  • Cayucas 19:30
  • Bored Spies 20:35
  • Hidrogenesse 21:55
  • Tarántula 23:15
  • The Babies 00:35
  • The Drones 02:05
  • Headbirds 03:25
  • The Suicide of Western Culture 04:30
ESCENARIO ATP
  • Mount Eerie 18:20
  • The Sea and Cake 19:40
  • Roll the Dice 21:00
  • Meat Puppets 23:35
  • Phosphorescent 00:55
  • Nurse With Wound 02:05
  • Omar Souleyman 03:05

jueves, 21 de marzo de 2013

Beach House en Avilés




















Foi como entrar nunha peli de David Lynch e ver como se xestaba a banda sonora en directo, movementos lentos cortados coa brusquedade que da axitar a cabeza enriba do sinte, cando a Victoria Legrand daballe a gana. Foi como un estado de levitación continuo onde a droga que abundaba era a que eles querían aportar, as veces solo cortado o suministro co fin das cancións e os aplausos dos presentes. Foi como sentir que os últimos temas que te puxeron a pel de galiña estaban sendo interpretados enfrente túa e pensar que queres que dure un pouco máis. Foi como sentir que acababa e que non había máis, chegar a casa e volver a poñer "Wishes" ou "Myth", sentir outra vez... a pel de galiña.


jueves, 14 de marzo de 2013

New York Cosmos Siglo XXI

Fuente:
LA PELOTA NO DOBLA
New York Cosmos Siglo XXI

No termina de desestimarse el primigenio intento de Ross a la luz del fútbol norteño actual. Si bien se sigue considerando a Ross como un (ambicioso) visionario en un mundo donde no había llegado el modelo Manchester United o los bancos “solidarios” de Florentino Pérez, creo que el asunto (fallido) responde menos a un circunstancial de tiempo que de lugar. Como (el filósofo) José Pablo Feinmann explica el fracaso del Che Guevara en términos de lugar y no de tiempo. No hay dudas de que el (ambicioso) proyecto del Che para expandir la revolución cubana en Latinoamérica no tenía otro tiempo que el suyo (los´60). Sus viajes y conversaciones con distintos líderes de la región en combo con su indeclinable convicción lo llevaron adelante pese a los reparos presentados por el propio Fidel Castro que, a la postre, tuvo razón (Ernesto Guevara fue muerto en el intento sobre las selvas bolivianas a manos de campesinos traidores).

Entonces, el punto de vista de José Pablo Feinmann dice que el asunto se trató menos del poco apoyo dado por Fidel a la expedición que a las condiciones propias de cada lugar: la revolución se dio (exitosamente) en un momento dado, en un determinado lugar y bajo ciertas y unívocas circunstancias (Cuba, 1959); y el tiempo dictaminó que la revolución no era exportable.

El Cosmos de Steve Ross se inscribió (1971) en la naciente North American Soccer League (NASL), una de las tantas ligas creadas en USA sin éxito (la actual Major League Soccer es el vigésimo intento) que, en efecto, dejó de existir en 1984, un año antes de la desaparición del glamoroso New York Cosmos.

2009 vuelve a traer noticias al respecto, cuando se conoce que un consorcio empresario encabezado por Paul Kemsley (ex vicepresidente de Tottenham Hotspur) compra los derechos del New York Cosmos y arma un seleccionado dirigencial a la medida del hecho (ya no es tan importante empezar ganando campeonatos).

Así llegan al fogón empresarial, Pelé (Presidente honorario), el empresario inglés Terry Byrne (vicepresidente), el ex CEO de Liverpool Ricky Parry (Director Ejecutivo), Eric Cantona (Director Deportivo), Cobi Jones (Director asociado) y el último piloto de tormentas en 1985, Giorgio Chinaglia (Embajador Itinerante) para, juntos, recibir al gran patrocinador que lo haría posible (Umbro) e ir por la franquicia en la MLS para armar el clásico vs el New York Red Bulls de Márquez y Henry.
A poco, manos a la obra. Al grano (el fútbol puede esperar). Con una enorme campaña publicitaria que no deja de incluir el sarcástico carisma de Eric Cantona multiplicado en innumerables gigantografías, el New York Cosmos y Umbro presentan (en Europa y Estados Unidos) las nuevas camisetas, inspiraciones y réplicas de las utilizadas por Pelé en los ´70, modelos blancos, invertidos verdes, costura con abertura lateral en el cuello (transpiración), pinzas en la espalda (mejora de ajuste), paneles en punto elástico bajo el brazo (facilitar el movimiento), más piezas casual y una interminable fila de objetos alusivos dentro de una “colección” (04.2011). Pero el camino hacia la MLS no sería tan vertiginoso; la enésima liga creada en Estados Unidos, finalmente, tiene horizontes de permanencia y la prolijidad empresarial se instituye (como mal?) necesaria.
Con la premisa de que “el fútbol puede esperar detrás del negocio”, el New York Cosmos decide poner un equipo en la Premier Development League (PDL) de la United Soccer Leagues (USL), categoría amateur que es la cuarta división en la estructura del fútbol estadounidense. De este modo, mientras el grupo continúa con su intensa campaña mediática para hacerse con un plaza en la MLS, los empleados (futbolistas) se van fogueando con un equipo Sub-23 integrado por jugadores de las distintas academias que la institución tiene en distintos puntos del país.

Un entendido en jóvenes, el venezolano Giovanni Savarese (ex Metrostars y Revolution de la MLS y miembro del salón de la fama de la USL), al mando de las academias del club(?) con el “compromiso de desarrollar jugadores talentosos que sirvan para el futuro” y adelante el plan empezando por la PDL, liga que actualmente cuenta con 64 equipos divididos en cuatro conferencias a lo largo de Estados Unidos y Canada y que le permite a los jugadores de nivel universitario mantener un ritmo de competencia profesional, sin perder su elegibilidad. El plan: jugar en la PDL en calidad
invitado durante 2011 para ingresar como miembro pleno de la división en 2012, mientras, desde las oficinas y restaurantes, se arma la ingeniería del nuevo estadio y la franquicia MLS.
 Agosto (2011) fue un día importante en la organización. No otro que el Manchester United (acérrimo impulsor de la mercantilización del fútbol) acepta recibir en Old Trafford a los chicos del Cosmos para homenajear el retiro de Paul Scholes. Cámaras, afiches, invitaciones, Pelé de corbata verde y Cantoná frente a Fergusson: el United, a media máquina, le metió seis (a cero). Mientras los chicos de las academias juegan por nada entre exámenes y libros (con resultados dispares), la atípica calidad de “invitado” hace que el Cosmos no aparezca en los récords de la PDL ni sea tenido en cuenta para la clasificación post temporada ni a la Lamar Hunt U.S. Open Cup, cuyo campeón recibe un cupo para la CONCACAF Champions League.
No obstante, con buenos ojos, la PDL es uno de los surtidores de talento jóven de la MLS: 37 de 54 jugadores seleccionados en el último SuperDraft de la MLS (2011), tenían la experiencia de haber jugado en la PDL y de los primeros 10 jugadores seleccionados, 8 habían participado en esta liga. Acaso con demasiado ripio el camino hacia la MLS, avanzado 2011 se conoce que la marca New York Cosmos es comprada por el grupo árabe Sela Sport International Company, de cuya organización sólo conocemos el nombre de Sandor Varga, publicado en la lista de agentes FIFA. En efecto, los rumores cambiaron su condición cuando el Cosmos publicó el comunicado oficial anunciando el alejamiento de Paul Kemsley, impulsor de la resurrección.

Ya pisando el día de acción de gracias, se hace público que el ex propietario del New York Cosmos, Paul Kemsley, no cumplió con los pagos, dejó academias al borde de la insolvencia (Blau-Weiss Gottschee, Cosmos Academia del Este) y recibe una demanda de la Corte Suprema (03.11.2011) desde la empresa de Weil Gotshal y Manges (Joshua S. Amsel, Vanessa W. Chandis y Matthew D. Altemeier son los abogados que figuran en los documentos oficiales de la demanda). Hoy, la marca, club, grupo o como quiera llamársele, todavía no nombró un sucesor para el Director Ejecutivo, Joe Fraga, quien fue despedido por los nuevos propietarios el 2 de noviembre.

martes, 12 de marzo de 2013

BEACH HOUSE - "WISHES" -

Xa queda menoso para este momento, poder disfrutar de Beach House en directo. Piel de Jallina!!!! Directed by ERIC WAREHEIM El vídeo de ‘Wishes‘ sirve para recordar que esta semana Beach House estarán de visita por España e Portugal 13 Mar 2013 Spain Barcelona Sala Apolo 14 Mar 2013 Spain Barcelona Sala Apolo 15 Mar 2013 Spain Madrid La Riviera 16 Mar 2013 Portugal Lisboa TMN ao Vivo 17 Mar 2013 Portugal Porto Hard Club 19 Mar 2013 Spain Avilés Centro Niemeyer 19 Mar 2013 Spain Avilés Club Centro Cultural Internacional Oscar Niemeyer

jueves, 21 de febrero de 2013

EUROZONE

  • Redenasa.tv
Chévere Chévere estrea este Venres 22 de Febreiro, o seu novo traballo para o 2013, un panfleto teatral sobre a crise da Eurozona. Un auténtico pastiche no que se mesturan as referencias directas a Reservoir Dogs (a mítica primeira pelicula de Tarantino), á linguaxe da publicidade, aos casinos online, aos bailes de salón e ao argot económico que asulaga as nosas vidas. Eurozone é unha produción ambiciosa para tempos de crise, unha obra coral con 8 actores e actrices en escena. Un traballo de creación colectiva que se foi artellando desde cero ao longo de dous meses de ensaios. Un proceso que estivo aberto a calquera persoa curiosa a través de Redenasa, onde permanecen visibles os diarios de todo o equipo.



Eurozone é unha farsa sobre a crise da zona euro, sobre o fin da idea de Europa tal e como a entendemos ata agora, sobre un sistema democrático deslexitimado que só conta coa cidadanía para ir votar cada certo tempo, sobre unha clase dirixente que só exerce o poder no seu propio beneficio, sobre o secuestro da democracia por parte do sector financeiro. Eurozone alimentouse da nosa perplexidade como cidadáns, da nosa impotencia, da nosa carraxe. Algo que queremos compartir, por iso saimos a escena cada noite.



Eurozone é un achegamento ao gran atraco especulativo ao máis puro estilo Tarantino e co referente directo de Reservoir Dogs. Queremos establecer un diálogo entre a nosa peza e Reservoir Dogs, contar ao público cales poden ser os paralelismos entre os personaxes de Reservoir Dogs e os principais líderes político-económicos de EUROPA, esas persoas que están decidindo desde un despacho o noso futuro. Poñamos que un grupo de persoas que representan á clase dirixente europea acaban de cometer o atraco do século. E imaxinemos que, contra todo pronóstico, algo saiu mal. Entón collemos a esta xentiña e a metemos nun deses edificios de autor, monumentais e inútiles, que tanto lles gustan, unha cidade da cultura, unha cidade das artes ou simplemente un casino sen inaugurar... E facemos estoupar as súas fráxiles relacións, e intentamos comprender a lóxica das súas decisións ou retratar a súa soedade utilizando contra eles a nosa rabia e a nosa indignación. Quen é o señor azul da política europea? Quen é o señor marrón das finanzas? Quen é o señor branco da diplomacia?


Venda adiantada de entradas tamén no concello de Teo: A Santa Sede (A Ramallosa), A Senra (Pontevea), A Capilla (Calo), O Loncho (Casalonga). E na billeteira do auditorio da Ramallosa o día da función desde unha hora antes (10€).

En escena: Patricia de Lorenzo, Miguel de Lira, Manuel Cortés, Mónica García, Arantza Villar, Iván Marcos, Pepe Penabade, Borja Fernández. Dirección e dramaturxia: Xron. Escrita: Manuel Cortés. Iluminación: Fidel Vázquez. Espazo sonoro: Xacobe Martínez Antelo. Espazo escénico: Javier Domingo Ballestín e Chévere. Coreografía, loita: Iván Marcos. Espazo audiovisal: Cuco Pino/Quadra producións. Construción escenografía: Enrique Martínez. Produción: Juancho Gianzo. Comunicación: Xana García. Deseño gráfico: Fausto Isorna. Deseño web: A Navalla Suíza. Unha produción Chévere, compañía residente no concello de Teo. Apoio: Agadic, Concello de Teo. Duración: 90 minutos

Estas Fotos: @cucopino

martes, 19 de febrero de 2013

Candidatura de Os da Ría ó AGADIC

Moitos de vos xa coñecedes as intencións do grupo senlleiro Os da Ría, non embargantes, fixeron un video formal de presentación da súa candidatura bicéfala a presidencia do AGADIC, vacante dende hai un tempo. Quizais esto resolva os problemas culturais da xente da cultura, Hai malditos!!! a lata que lle estades dando ó pobre de Xesus, máis mono! el.